11. Hukuk Dairesi 2011/7432 E. , 2012/13844 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/03/2011 tarih ve 2010/1050-2011/139 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, Federal Almanya Cumhuriyeti Wuppertal Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi’nin 4 O 264/08 numaralı ve 10.02.2009 tarihli kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılar vekili, davacının ortak olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kararın açıkça kamu düzenine aykırı olmadığı, tenfize konu yabancı mahkeme kararının aslı ile onaylı tercümesinin dosya içerisinde bulunduğu, kendisine karşı tenfiz istenen davalının mahkemeye usulünce çağrıldığı ve kararın da usulünce davalıya tebliğ edildiği, MÖHUK’nun 54/1-ç maddesine aykırılık bulunmadığı ve tenfiz şartlarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir. Dairemizce tenfiz davalarının nitelikleri itibariyle eda davası değil, tespit davası mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle, bu davalarda maktu harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle temyiz eden davalılar yararına bozulması gerekmiş ise de kanuna aykırı olan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm bölümünde yer alan 2. fıkranın hükümden çıkarılarak yerine “Alınması gereken 18,40 TL maktu harcın peşin alınan 1.552,20 TL harçtan mahsubu ile fazla alınan bakiye harcın karar kesinleştiğinde istek halinde davacıya iadesine” cümlesinin konulmasına, 3. fıkrasındaki “ ... 10.231,00 TL ...” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “ ... 1.100 TL maktu...” ibaresinin yazılmasına, 4. fıkranın hükümden çıkarılarak yerine, “davacı tarafından ödenen 17,15 TL başvuru harcı ile 18,40 TL maktu karar harcı ve 18 TL tebligat giderinden oluşan yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin konulmasına, kararın düzeltilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.