11. Hukuk Dairesi 2011/8052 E. , 2012/16130 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/04/2011 tarih ve 2011/11-2011/169 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket aleyhine açtığı alacak davası sonunda Federal Almanya Cumhuriyeti Hamm Yüksek Eyalet Mahkemesi 27. Hukuk Senatosu'nun 06/12/2007 tarihli 27 U 111/06 sayılı kararıyla 24.999,62 Euro ana paranın 10/06/2005 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline ve Bochum Eyalet Mahkemesinin masraf tespit kararıyla 7.592,42 Euro yargılama masrafının 22/05/2009 tarihinden itibaren işleyecek %5 faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesi yönünde karar verildiğini, kararın 23/06/2009 tarihinde kesinleştiğini ileri sürerek, yabancı mahkeme kararının ve yargılama masrafları tespit kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, tenfiz şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanuna göre, tenfize konu yabancı mahkeme kararı değerlendirildiğinde kararın açıkça kamu düzenine aykırı olmadığı, kararın aslının ve tamamının onaylı tercümesinin dosyaya sunulduğu, kararda davalının mahkemeye usulünce çağrıldığı ve kararın usulünce davalıya tebliğ edilmiş bulunduğu, MÖHUK’nun 54/1/ç bendine de aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir. Dairemizce tenfiz davalarının nitelikleri itibariyle eda davası değil, tespit davası mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle, bu davalarda maktu harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiş ise de kanuna aykırı olan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm bölümünde yer alan 2. fıkranın hükümden çıkarılarak yerine “Alınması gereken 18,40 TL maktu harcın peşin alınan 998,05 TL harçtan mahsubu ile fazla alınan bakiye harcın karar kesinleştiğinde istek halinde davacıya iadesine” cümlesinin konulmasına, 3. fıkrasındaki “ ... 7.246,64 TL ...” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “ ... 1.100 TL maktu...” ibaresinin yazılmasına, 4. fıkranın hükümden çıkarılarak yerine, “davacı tarafından ödenen 17,15 TL başvuru harcı ile 18,40 TL maktu karar harcı ve 12 TL tebligat giderinden oluşan yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin konulmasına, kararın düzeltilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.