Lexedes Emsal arama Fiyatlandırma Ücretsiz deneyin

11. Hukuk Dairesi 2011/4381 E. 2012/10785 K.

Yargıtay 2012-06-25 Yüksek mahkeme 1 karar bu kararı anmış
Bu kararla araştırma hazırlayın

11. Hukuk Dairesi 2011/4381 E. , 2012/10785 K.

"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.11.2010 tarih ve 2009/202-2010/497 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin “TAÇ” ibareli çok sayıda markasının bulunduğunu, davalının ise “First Touch” ibareli markanın tescili için davalı kuruma başvurduğunu, taraf markaları arasında benzerlik ve iltibas ihtimali bulunduğunu, müvekkil tarafından bu amaçla yapılan itirazın davalı kurum tarafından kesin olarak reddedildiğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline ve davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markalarının 556 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 8/1-b maddesi anlamında benzer oldukları, davacıya ait “TAÇ” ibareli markaların yoğun tanıtım ve reklam çalışmaları sonucunda ev tekstili ürünleri yönünden tanınmış marka konumunda bulunduğu, davalının 2000 ve 2001 yılında tescilli olan başvuru konusu marka ile aynı ibareyi taşıyan markalarının bulunduğu, davacı şirketin bu markalara karşı beş yıllık süre içerisinde hükümsüzlük davası açmaması sebebi ile davalı şirketin “first touch” ibaresi üzerinde kazanılmış haklarının oluştuğu, her ne kadar davacı markasının tanınmış olduğu kabul edilse dahi her iki tarafa ait markaların uzun süredir yan yana varlığını sürdürmeleri sebebiyle davacı şirketin markasının tanınmışlığından doğan hakkını kullanma imkanının ortadan kalktığı, bu durumda davalının üzerinde kazanılmış hak sahibi olduğu 23, 24 ve 25'inci sınıf mallar ile KHK’nin 8/4 maddesi kapsamında görülmeyen 18'inci sınıftaki “şemsiyeler, güneş şemsiyeleri, güneşlikler, bastonlar. kırbaçlar, koşum takımları, eyerler, üzengi ve eyer kayışları” malları yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli markanın 18. ve 35. sınıftaki bir kısım mallar yönünden hükümsüzlüğü ile davalı TPE YİDK’nun 2009-M-3244 sayılı kararının aynı sınıflar yönünden iptaline karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili, davalı TPE vekili ve katılma yoluyla davalı Trendy Giyim Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Dava, taraf markalarının benzer olduğu ve bu benzerliğin iltibas tehlikesine neden olduğu iddiasına dayalı hükümsüzlük ve TPE YİDK kararının iptali istemlerine ilişkindir. Mahkemece her ne kadar işaretlerin 556 Sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında benzer olduğu ancak başvuru sahibi davalının devredeni adına daha önce tescilli “first touch” markalarının varlığından dolayı müktesep hakkının bulunduğundan bahisle yazılı şekilde kısmen kabul kararı verilmişse de, davacı adına tescilli “Taç” asıl unsurlu markalardaki “Taç” ibaresi ile başvuru konusu “first touch” ibareleri arasında görsel, yazılış ve anlamsal açıdan bir benzerlik bulunmadığı gibi, sescil bakımdan oluşabilecek bir benzerliğin de söz konusu başvurunun tescili istenen emtialar açısından ortalama tüketici nezdinde iltibas tehlikesi yaratacağından söz edilemez. Bu bakımdan işaretlerin benzer olmadığı kabul edilerek neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 25.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.