9. Ceza Dairesi 2009/21233 E. , 2011/30630 K.
"İçtihat Metni"Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, patlayıcı madde nakletme, 6136 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : 1- TCK’nın 314/2, 221/3. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, 2- 6136 sayılı Kanuna aykırılık ve patlayıcı madde nakletme suçlarından; Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 302/2. maddesindeki "Bu suçun, işlenmesi sırasında başka suçların işlenmesi halinde, ayrıca bu suçlardan dolayı ilgili hükümlere göre cezaya hükmolunur" şeklindeki hükme göre, sanık tarafından suç tarihinde askeri araçların geçtiği yola yerleştirilen bombanın patlamasının, ölüm sonucunu doğurabilecek mahiyette olduğunun ekspertiz raporuyla belirlenmiş olması karşısında, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan da zamanaşımı süresince dava açılıp, hüküm kurulması mümkün görülmüştür. Sanığın, kollukta, 14.07.2006 tarihinde savcılıkta ve Sulh Ceza Hakimliğince yapılan sorgudaki beyanları, tanık ...’un aşamalardaki ifadeleri ve tüm dosya kapsamından, sanığın 16.07.2005 tarihinde... ilçesi girişinde bulunan mezbahane önündeki asfalt yola uzaktan kumandalı mayın-bomba konulması ve bu yoldan güvenlik güçlerinin geçtiği sırada bombanın patlatılması için gerekli olan icra hareketleri yapılmış olmasına rağmen bombanın patlamaması şeklinde gelişen ve akabinde mayın-bombanın ikinci kez yerleştirilmesi üzerine açıkta kalan kablolar nedeniyle bulunması ve imha edilmesi şeklinde gerçekleşen kasten öldürmeye teşebbüs suçuna katıldığı anlaşılmakla, eylemlerine uyan TCK’nın 302/1-2 ve 174/1-2. maddeleri gereğince; ayrıca, sanığın teslim olmaya karar vermeden önce de taşıdığı ve güvenlik güçlerine teslim ettiği, atışa salih olan vahim nitelikli kalashnikof silahı taşıması ve bulundurması nedeniyle kendisine yüklenen 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan mahkumiyeti yerine delil değerlendirmesi ve suç vasfında yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 26.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.