12. Ceza Dairesi 2012/25110 E. , 2013/19001 K.
"İçtihat Metni"Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın E sınıfı sürücü belgesi bilgilerinin, kazadan sonra düzenlenen trafik kazası tespit tutanağında tespit edildiği ve temyiz aşamasında sanığın geçerli bir ehliyete sahip olduğunun UYAP'ta yapılan araştırmada anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma öneren (2) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafinin, diğer temyiz itirazlarının reddine ancak; Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın olay günü sabah saatlerinde, çalışma nedeniyle tek şerit üzerinden verilen yolda 40-50 km hızla seyir halindeyken, ölenin çalışmış olduğu kurumun karşısındaki park yapılması yasak olan yolun kenarına aracını park edip, sanığın seyrine göre yolun solundan sağına yolun karşısına aniden geçmek istemesi üzerine, sanığın hızını azaltıp sağa direksiyon tedbirine başvurması üzerine aracın orta refüj bordür taşlarına çarpması ve akabinde aracın sol ön kısmının ölene çarpması şeklinde gelişen olayda, sanığın kusursuz olduğuna ilişkin bilirkişi raporları oluşa uygun olduğu halde, sanığa izafe edilebilecek bir kusur bulunmadığı halde sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kabul ve uygulamaya göre de; 1- Delillerin değerlendirilmesi kısmında bilirkişi raporuna itibar edilmediği belirtilerek sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasına karar verildikten sonra hüküm kısmında "bilirkişi raporuna göre ölüme sebebiyet veren kazada sanığın asli kusurlu olması" gerekçe gösterilerek alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması suretiyle çelişkiye düşülmesi, 2- Adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin karar yerinde gösterilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.