6. Ceza Dairesi 2010/18590 E. , 2013/11818 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/06/2010 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından dosya içeriğine göre sanığın, geceleyin, iki arkadaşı ile birlikte, şikayetçi olmayan yakınanın iş yerinin kapı kilidini zorlayıp hasar oluşturarak açıp içeriden hurda parçaları çaldığı ve yakalanan arkadaşının soruşturma aşamasında hurda malları bıraktıkları yeri söyleyerek buradan alınıp yakınana iade edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eylemine uyan, 765 sayılı TCK’nun 493/1-son, 522/1 (pek hafif), 523, 81/2.maddeleriyle, 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b, 143, 168/1, 53; 116/2-4, 119/1-c, 53. maddeleri uyarınca, uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılıp lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
./..
-2- HÜKÜMLÜ
Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2004 gün ve 2002/248 Esas, 2004/679 Karar, sayılı hükümlülük kararı sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, anılan karar süresi içinde temyiz edilmediğinden adı geçen sanık yönünden kesinleştiği, hükmün diğer sanıklar savunmanının yasal süresi içerisinde yaptığı temyizi üzerine, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 06.12.2005 tarih ve 2005/18117 K sayılı kararı ile, 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca değerlendirme yapılması için diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına, bozmadan, “hükmü temyiz etmeyen sanık ...'in yararlandırılmasına” denilerek bozulmasına karar verildiği ve Mahkemece yeniden yargılama yapılıp bozmaya uyularak, bozma ilamından hükmü temyiz etmeyen diğer sanık da yararlandırılarak 30.11.2006 günlü kararın verildiği anlaşılmışsa da; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 325. maddesinin düzenleniş amacının, aynı konumda olan sanıkların farklı ceza almalarını önlemek ve kararlar arasında çatışmayı önlemektir. Bu açıklamalar ışığında, hükmün, diğer yönleri incelenmeden bozulmasından, hükmü temyiz etmeyen sanıkların yararlanma olanağı bulunmadığı gibi somut olayda da 1412 sayılı CMUK’nun 325. maddesinin uygulama koşullarının bulunmadığı, sanık ... hakkında verilen önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün ve 2007/125-2007/186 sayılı kararında da açıklandığı üzere, Yargıtay 10 Ceza Dairesinin bozmasından sonrasındaki yargılamanın, temyiz olunmaksızın kesinleşmesi nedeniyle lehe Yasanın belirlenmesine ilişkin olduğu kabul edilen hükümlü ... hakkındaki uyarlama yargılaması ile genel hükümlere göre hakkındaki yargılama süren sanık ... hakkındaki davanın, farklı hükümlere bağlı olması ve birlikte görülemeyeceği gözetilip, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca ayırma kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam olunarak hükümlü ... hakkında yazılı biçimde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
...