Lexedes Emsal arama Fiyatlandırma Ücretsiz deneyin

15. Ceza Dairesi 2012/17472 E. 2013/3027 K.

Yargıtay 2013-02-19 Yüksek mahkeme
Bu kararla araştırma hazırlayın

(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2012/17472 E. , 2013/3027 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala Zarar Verme, Kasten Yaralamaya Teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin TCK'nun 86/2.maddesi yerine 86/1.maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür. Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir. Somut olayda, sanığın hükümlü olarak bulunduğu cezaevinin koğuş camını kırması ve kırdığı cam parçasıyla tartıştığı mağdurun üzerine yürümesi ancak diğer mahkumların araya girmesiyle eylemini tamamlayamaması şeklinde gerçekleşen olayda kamu malına zarar verme ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;ancak, Mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarında hüküm kurulurken TCK’nun 53.maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı Yasanın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılıp yerine, “5237 sayılı yasanın 53.maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.