11. Hukuk Dairesi 2011/11110 E. , 2012/17981 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/06/2011 tarih ve 2011/134-2011/453 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacılar vekili, davalı şirket tarafından müvekkillerinden tahsil edilen paranın geri verilmemesi nedeniyle müvekkillerinin davalı şirket aleyhine Federal Almanya Cumhuriyeti Krefeld Eyalet Mahkemesi'nde açtığı dava sonucunda 20.472,13.Euro ana paranın ve 1.169,33.Euro ek meblağın 2.2.2010 tarihinden itibaren işleyecek % 5 yasal faizi ile birlikte tahsili yönünde karar verildiğini, kararın davalıya tebliğ edilerek kesinleştiğini ileri sürerek Federal Almanya Cumhuriyeti Krefeld Eyalet Mahkemesi'nin söz konusu kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dosyaya aslı ve onaylı tercümesi sunulan tenfize konu yabancı mahkeme kararının açıkça kamu düzenine aykırı bulunmadığı gerekçesiyle Federal Almanya Cumhuriyeti Krefeld Eyalet Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi'nin 8.6.2010 tarih ve 2 0 138/09 sayılı kararının tenfizine karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir. Dairemizce tenfiz davalarının nitelikleri itibariyle eda davası değil, tespit davası mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle, bu davalarda maktu harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle temyiz eden yararına bozulması gerekmiş ise de, kanuna aykırı olan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm bölümünde yer alan 2. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Alınması gereken 18,40 TL maktu harç alınmış olduğundan bu hususta hüküm kurulmasına yer olmadığına” cümlesinin konulmasına, 3. fıkrasındaki “ ... 5.495 TL ...” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “ ... 1.100 TL ...” ibaresinin yazılmasına kararın düzeltilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.