11. Hukuk Dairesi 2011/12012 E. , 2012/19091 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.05.2011 tarih ve 2010/392-2011/298 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin 12.02.2002 tarihli sözleşme ile prim tahsiline yetkili acenteliğini yapmakta iken davalının 12.10.2009 tarihli faks ile sözleşme gereği yerine getirilmesi kararlaştırılan hususlara uyulmadığı gerekçesi ile poliçe düzenleme yetkisini durdurduğunu ve 11.11.2009 tarihinde ihbar süresine de uymadan sözleşmeyi haksız olarak feshettiğini, müvekkilinin alacağı komisyondan mahrum kalarak zarara uğradığını ileri sürerek, 25.000 TL tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı olarak davacının müvekkilinin onayını almaksızın başka şirketlerle acentelik ilişkisi kurduğunu, diğer aykırı tutum ve davranışları nedeniyle haklı nedenle sözleşmeyi feshettiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasındaki sözleşmenin davalı tarafından feshedildiği, davacının fesihten önce davalı dışında başka sigorta şirketleri ile de acente olarak çalıştığı, bu durumun sözleşmenin 7. maddesine aykırı olduğu, çalışma alanı Ankara ve çevresi olarak belirlendiği halde Ankara dışında da çalışma yapmasının sözleşmenin 4. maddesine aykırı olduğu, 24. maddeye göre davalının fesih hakkını kullandığı, 25. maddede davacının bu halde tazminat talebinin olmayacağının düzenlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.