11. Hukuk Dairesi 2011/8684 E. , 2012/15523 K.
"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/12/2008 tarih ve 2007/204-2008/174 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin turizm sektöründe otel, lokanta, kafeterya, eğlence yerleri, turizm işletmelerinin inşası, işletilmesi, kiraya verilmesi alanlarında faaliyette bulunduğunu, 1998 yılından itibaren AZİYADE HOTEL adıyla tescilli işletmesinin olduğunu, müvekkilinin AZİYADE markasını TPE nezdinde marka olarak tescili amacıyla TPE'ye yaptığı başvurunun başka bir şirket adına tescilli AZİYADE ibareli markaya benzerlikten dolayı 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi gereğince reddedildiğini, AZİYADE markasının kullanım sonucu tanınmış ve ayırtedici hale getirildiğini ileri sürerek TPE YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davacı başvurusu ile redde mesnet markanın ayırt edilemeyecek şekilde benzer olduğu, kullanılacağı emtiaların da aynı ve/veya aynı tür olduğu, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi anlamında iltibas oluştuğu, “AZİYADE” ibaresinin 43. sınıflardaki ürünlerin tamamı yönünden tescil ettirilmek istendiği, buna karşılık redde mesnet olarak gösterilen markanın 17.01.2006 tarihinde 43.sınıfta yeralan hizmetler yönünden Atalar Turizm Yapı Malzemeleri Kuyumculuk Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. adına tescil edildiği, davacının İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nde açtığı dava sonucunda Atalar Turizm Yapı Malzemeleri Kuyumculuk Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. adına tescilli markanın hayvan bakım evi hizmetleri, huzur evleri hizmetleri, gündüz bakım evi hizmetleri, çadır kiralama hizmetleri, yer ayırtma hizmetleri, genel kamp hizmetleri dışındaki tüm hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne karar verildiği, davacının bu sınıflar için de tescil isteminde bulunduğu, ancak davacının bu hizmetleri adına tescilli şirketten daha önce kullandığına dair yeterli belge sunamadığı, YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 09/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.