Lexedes Emsal arama Fiyatlandırma Ücretsiz deneyin

11. Hukuk Dairesi 2012/8841 E. 2012/13337 K.

Yargıtay 2012-09-14 Yüksek mahkeme
Bu kararla araştırma hazırlayın

11. Hukuk Dairesi 2012/8841 E. , 2012/13337 K.

"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/12/2009 gün ve 2005/356-2009/838 sayılı kararı bozan Daire’nin 23/02/2012 gün ve 2010/3010-2012/2626 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka'nın Çankaya Şubesi nezdinde Türk Lirası ve döviz mevduat hesabının bulunduğunu, davalı banka tarafından müvekkilince gönderildiği beyan edilen faks talimatlarına istinaden 04.07.2003 tarihinde 1.500 TL, 05.08.2003 tarihinde 5.000 TL, 07.08.2003 tarihinde 2,500 TL, 18.08.2003 tarihinde 749 TL, 05.09.2003 tarihinde 5.000 TL, 10.09.2003 tarihinde 1.000 TL, 02.12.2003 tarihinde 826 TL Türk Lirası hesaplarından ve 26.02.2003 tarihinde 8.100 USD, (13.068,41 TL) 21.03.2003 tarihinde 2.200 USD (3.770,31 TL) olmak üzere dava dışı şahıslara ödeme yapıldığını, bankaya gönderilen faks talimatlarının müvekkilinin dışında şirket çalışanları tarafından imzalanmış olduğunu, faks talimatlarındaki imzaların sahte olduğunu ileri sürerek anılan bedellerin ödeme tarihlerinden itibaren reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, 18.08.2003 tarihli 749 TL ve 02.12.2003 tarihli 826 TL miktarlı ödemeler yönünden davasını atiye bıraktığını beyan etmiştir. Davalı vekili davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/3010 E, 2012/2626 K sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle davalı yararına bozulmuştur. Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 14/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.