11. Hukuk Dairesi 2011/5754 E. , 2012/11152 K.
"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/03/2011 tarih ve 2010/565-2011/116 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacılar vekili, müvekkillerinin davalıya ödeme yaptığını ancak daha sonra davalının geri ödeme yapmaması üzerine Almanya’ da dava açtıklarını beyanla Federal Almanya Bielefeld Eyalet ( Asliye Hukuk ) Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi’ nin 19 O 21/07sayılı dosyasında verilen 04.11.2008 tarihli kararın tenfizini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili tenfizi istenen ilamın MÖHUK’ nun 54. Maddesine uygun olmadığını, Türk mahkemelerinin münhasır yetkisinin bulunduğunu, kararın kamu düzenine aykırı olduğunu, şayet Türkiye’ de davayı açsaydı davanın reddedileceğini bildiği için davacının Almanya’ da dava açtığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davalının mahkemeye usulünce çağrıldığı ve kararın davalıya tebliğ edildiği için MÖHUK 54/1/ç bendine aykırılık olmadığı, Almanya ile Türkiye arasında karşılıklı ikili anlaşma olmamakla beraber Türk Mahkemeleri kararları Almanya 'da tenfizi mümkün olduğundan fiili uygulamanın mevcut olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile Federal Almanya Bielefeld Eyalet ( Asliye Hukuk ) Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi’ nin 19 O 21/07 sayılı dosyasında verilen 04.11.2008 tarihli kararın tenfizine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir. Dairemizce tenfiz davalarının nitelikleri itibariyle eda davası değil, tespit davası mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle, bu davalarda maktu harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle temyiz eden yararına bozulması gerekmiş ise de, kanuna aykırı olan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm bölümünde yer alan 2. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Alınması gereken 18,40 TL maktu harcın peşin alınan 268,35 TL harçtan mahsubu ile fazla alınan 249,95 TL harcın karar kesinleştiğinde istek halinde davacıya iadesine” cümlesinin konulmasına, 3. fıkrasındaki “ ... 2.168 TL ...” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “ ... 1.100 TL ...” ibaresinin yazılmasına, 4. fıkranın hükümden çıkarılarak yerine, “davacılar tarafından ödenen 17,15 TL başvuru harcı ile 18,40 TL maktu karar harcı, 10 TL tebligat ve 35 TL müzekkere gideri olmak üzere toplam 80,55 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin konulmasına, kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.