11. Hukuk Dairesi 2012/5323 E. , 2012/8074 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/02/2010 gün ve 2007/17-2010/38 sayılı kararı bozan Daire’nin 27/12/2011 gün ve 2010/7613-2011/17691 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, davalı şirketler tarafından taşınan ve müvekkili antreposuna teslim edilen eşyanın ücretinin ödenmediğini, 17.05.1999 ile 30.12.2006 tarihleri arasında toplam ardiye ücretinin 15.755 EURO olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000 EURO bedelin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalılardan Intercontor Uluslararası Taşımacılık Ltd.Şti. vekili, antrepo ücretinden gönderen yahut gönderilenin sorumlu olacağını, her ne kadar Gümrük Kanunu uyarınca antrepoda kalış süresi sınırsız olarak belirlenmiş ise de davacının 8 yıl sessiz kalmasının iyiniyet kuralları ile bağdaşmayacağını, davacının basiretli bir tacir olarak emtianın tasfiyesi işlemlerine başlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir. Davalılardan Expeditors International Taşımacılık ve Tic.A.Ş. vekili, davalının 8 yıl sessiz kalmak ile kötüniyetli olduğunu, davalının tasfiye evraklarını idareye iletmemesinde kusurlu bulunduğunu, emtia sorumluluğunun gönderilene geçtiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece emtialar hakkında serbest dolaşıma giriş beyannamesinin bulunmadığı, malların halen antrepoda olduğu, davacının tasfiye istemek yetki ve yükümlülüğünün kanunen bulunmadığı gerekçesi ile taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne dair verilen karar davalılar vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.12.2011 tarihli kararı ile bozulmuştur. Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.