11. Hukuk Dairesi 2011/2771 E. , 2012/8869 K.
"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/09/2010 tarih ve 2009/154-2010/227 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirketin bisküvi sektöründe faaliyet gösterdiğini ve 118806 sayılı "ETİ SLİM" ve 2008/30579 sayılı "ETİ ÇİKOLATA KEYFİ SLİMS" ibareli markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “CİTY SLİM" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPE’ne başvuruda bulunduğunu, 2007/51862 kod numarasını alan başvuruya yapılan itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa davalı başvurusunun müvekkili şirket markaları ile görünüş, okunuş ve telaffuz itibariyle ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, bu nedenle davaya konu kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek, 2009-M-1790 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı Türk Patent Enstitüsü vekili, davalı başvuru ile davacı markaları arasında iltibasa yol açacak derecede benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı Orya A.Ş. vekili davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 556 sayılı KHK’nın 7/1-b, 8/1-b ve 35. maddelerinde düzenlenen tescil engellerinin ve tescil edilen markanın hükümsüzlüğü koşullarının gerçekleşmediği, iptali istenen YİDK kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.