11. Hukuk Dairesi 2010/14445 E. , 2012/5170 K.
"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/07/2010 tarih ve 2008/125-2010/331 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalı banka ile diğer davalı arasında 13.12.2004 tarihinde maaş ödemeleri protokolü adı altında bir sözleşme imzalandığını, sözleşmenin 15.01.2005-15.01.2010 tarihleri arasında geçerli olduğunu, işçilerin bu protokolden kaynaklanan haklarını alamadıklarını ileri sürerek, şimdilik 2.000 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 13.12.2004 tarihli protokolün batıl olduğunun tespitine, bu mümkün olmazsa sözleşmenin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiş; alacak davası tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilmiştir. Davalılar ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının protokolün tarafı olmadığı, sözleşmenin batıl olduğunun tespiti ve iptaline yönelik taleplerin sözleşmenin yanlarından biri tarafından ileri sürülebileceği, protokol gereği uğranılan zarar için açılan davanın tefrik edildiği ve derdest olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.