11. Hukuk Dairesi 2010/11867 E. , 2012/4549 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/01/2010 tarih ve 2009/138-2010/17 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin “BOĞAZLIYAN” ve “BOĞAZLIYAN ŞEKER” ibareli marka tescillerini bulunduğunu, davalının müvekkili markalarında geçen ibareleri kullanarak üretim yapmasının müvekkilinin marka hakkına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek, markaya tecavüzün meni ile şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminat ile 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalının 2005 yılından itibaren “Kayseri Şeker Fabrikası AŞ Boğazlıyan Şeker ve Mamülleri Entegre Tesisi+ şekil” ibaresiyle üretim yaptığı gibi bu ibarenin marka olarak tescili için 28.07.2006 tarihinde 2006/36532 başvuru numarasıyla tescil başvurusu yaptığını, bu başvuruyu ret eden TPE YDİK kararının da mahkeme ilamıyla iptal edilerek marka tescilinin devamına karar verildiği, davalı kullanımının davacı tescilinden öncesine dayandığı, KHK’nin 12. maddesine uygun dürüstçe bir kullanım olduğu ve davacı markalarının ayırt ediciliğinin zayıf olması nedeniyle tüketici nezdinde taraf markalarının iltibas tehlikesi de bulunmadığından davalı kullanımının haksız bir kullanım olduğunun ileri sürülemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.