11. Ceza Dairesi 2011/11374 E. , 2012/2020 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik - Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık HÜKÜM : 1)18/08/2003 tarihinde işlenen Resmi belgede sahtecilik suçu nedeniyle: Uyarlama yargılaması sonunda lehe olduğu değerlendirilen 765 sayılı TCK.nun 342/1, 59. maddeleri gereğince hükümlünün 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına. 2) 14/10/2003 tarihinde işlenen Resmi belgede sahtecilik suçu nedeniyle: Uyarlama yargılaması sonunda lehe olduğu değerlendirilen 765 sayılı TCK.nun 342/1, 59. maddeleri gereğince hükümlünün 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına. 3) 18/08/2003 tarihinde işlenen Kamu kurumunu aracı kılmak suretiyle kamu zararına dolandırıcılık suçu nedeniyle: Uyarlama yargılaması sonunda lehe olduğu değerlendirilen 5237 sayılı TCK.nun 158/1-e,168/1, 62, 52, 53, 63. maddeleri gereğince hükümlünün 6 ay 20 gün hapis cezası ve 500 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına.Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına. 4) 14/10/2003 tarihinde işlenen Kamu kurumunu aracı kılmak suretiyle kamu zararına dolandırıcılık suçu nedeniyle: Uyarlama yargılaması sonunda lehe olduğu değerlendirilen 5237 sayılı TCK.nun 158/1-e,168/1,62,52,53,63 maddeleri gereğince hükümlünün 6 ay 20 gün hapis cezası ve
500 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına. Yapılan duruşmaya, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre 5237 sayılı TCK. nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca 765 ve 5237 sayılı TCK. nun hükümlerinin olaya uygulanması suretiyle lehe Yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulduğundan, hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: Ceza Genel Kurulunun 07.02.2006 gün ve 11/12 sayılı kararında açıklandığı gibi, önceki kesinleşmiş hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa ile hükümlü lehine bir düzenleme olup olmadığının yeniden değerlendirilmesi için yapılan uyarlama yargılamasındaki giderlerin yargılamaya neden olmayan hükümlüye yüklenemeyeceğinin ve infazda tereddüte neden olunmaması için infaz edilme olanağı kalmayan önceki kararda yazılı yargılama giderinin tahsiline karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki uyarlama yargılaması için yapılan “10 TL yargılama giderinin tahsiline” ilişkin kısmın çıkartılarak yerine “uyarlama yargılamasında yapılan yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasına ve 12.04.2004 tarihli kararla alınmasına karar verilen 1.50 lira yargılama giderinin hükümlüden tahsiline” ibaresinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.