11. Hukuk Dairesi 2010/9756 E. , 2012/1744 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Kars 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Kars 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.03.2010 tarih ve 2008/453-2010/156 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin işyerinin davalı tarafından ticari sınai işletme sigorta poliçesi ile yangın, deprem vs. rizikolarına karşı teminat altına alındığını, 16.06.2008 günü meydana gelen yangın sonucu bina, emtia, demirbaş ve 3. şahıs mallarının hasarlandığını, hasarın ihbarı ile yapılan incelemeler sonucu 12.422,16 TL tazminatının 25.07.2008 tarihli ibraname ile ödendiğini ancak toplam zararın 105.348,31 TL olduğunu ileri sürerek 75.623 TL'nin davalıdan hasar tarihi olan 16.06.2008 tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının sigorta poliçesi kapsamında zararının karşılandığını, poliçenin meblağ değil zarar sigortası olduğunu ve davacının ancak gerçek zararını teminat altına aldığını, bağımsız ekspere düzenlettirilen raporda bulunan bedel ödendiği için temerrüdün söz konusu olmayacağını ve davacının müvekkilini ibra ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 12.598,15 TL tazminatın 16.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 561.30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.