Lexedes Emsal arama Fiyatlandırma Ücretsiz deneyin

5. Hukuk Dairesi 2010/18397 E. 2011/3591 K.

Yargıtay 2011-03-03 Yüksek mahkeme
Bu kararla araştırma hazırlayın

5. Hukuk Dairesi 2010/18397 E. , 2011/3591 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın artırılması ve imar uygulamasına tabi tutulan taşınmaz ile uygulama sonucu verilen taşınmaz arasındaki bedel farkının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R – Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın artırılması ve imar uygulamasına tabi tutulan taşınmaz ile uygulama sonucu verilen taşınmaz arasındaki bedel farkının tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; taraf vekilince temyiz edilmiştir. Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak üstün ve eksik yönleri ile oranları belirtilmek suretiyle değer biçilmesinde ve davacı payına takdir edilen karşılığın arttırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu nedenle davalı idare vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; Davacı vekili imar uygulamasına tabi tutulan taşınmaz ile uygulama sonucu tahsis edilen taşınmaz arasındaki değer farkını da talep ettiği halde, mahkemece bu konuda bir karar verilmemiştir. Bu iki taşınmaz arasındaki değer farkı, idarenin işleminden kaynaklandığından, 11.02.1959 gün ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu hususta açılan davanın idari yargıda görülmesi gerektiği gözetilerek, arsa bedel farkı yönünden görevsizlik kararı verilmemesi, Doğru görülmemiştir. Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde davacıya geri verilmesine, aşağıda yazılı kalan onama harcının davalıdan alınmasına, taraflardan peşin alınan başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.