11. Hukuk Dairesi 2009/8708 E. , 2011/2089 K.
"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.03.2009 tarih ve 2007/271 - 2009/68 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Dvacı vekili, müvekkili şirketin ilki 1987 yılında tescil edilen 5, 29, 30, 31, 32. sınıflarda tescilli “Kent” ve “Kent Boringer” ibareli çok sayıda tescilli markaya sahip olduğunu, davalı şirketin "Mahir Kent + Şekil" ibaresini 29/1-14, 30/1-19, 31/1-11 ve 32/1-5. sınıflarda tescil amacıyla diğer davalı nezdinde başvuruda bulunduğunu, iltibas ve tanınmışlık iddiasına dayalı olarak 556 sayılı KHK'nin 7. ve 8. maddeleri gereğince yaptıkları itirazın en son YİDK tarafından, markalar arasında benzerlik bulunmadığı ve başvuru sahibinin aynı ibareli 2003 yılında tescilli markası bulunması gerekçesiyle itirazın reddedildiğini ileri sürerek, kararın iptali ile markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir. Davalıların vekilleri, davanın reddini ayrı ayrı istemişlerdir. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, markalar arasında iltibas ve benzerlik bulunmadığı, davalının "Mahir Kent” ibareli markasının 2003 yılından bu yana aynı sınıflarda tescilli olduğu, markaların bu halleriyle uzun yıllardır piyasada birlikte kullanıldıkları aralarında karıştırma ihtimali bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.