6. Ceza Dairesi 2009/9203 E. , 2010/14404 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre;suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Mağdurun olaydan hemen sonra kolluk görevlileri tarafından zorunlu savunmanı yanında alınan ifadesine ve tanık ...’nın aşamalardaki anlatımlarına göre, sanığın gece vakti plaj yerinde adı geçen tanık ile birlikte yürüyen mağdurun yanına gelip cep telefonunu bıçakla tehdit ederek aldığı ve daha sonra göğsüne yumruk atarak uzaklaştırdığı ve olaydan bir saat kadar sonra çevrede yapılan aramada park içinde saklanmaya çalışırken yakalandığı ve yağmaladığı cep telefonunun sırt çantası içinde ele geçtiğinin anlaşılmış olması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a-h. maddesinde tanımlanan yağma suçunu oluşturduğu sübut bulduğu halde, mağdurun kovuşturma aşamasında değiştirdiği ve sanığı korumaya yönelik olduğu anlaşılan ifadesine dayanılarak, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması, 2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; Kadıköy 2.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 22.05.2006 gün ve 2006/64 esas,2006/227 karar sayılı ilamına konu 2 yıl 8 ay hapis cezasından ibaret hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerekirken, Kadıköy 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23.11.2005 gün ve 2005/621 esas,2005/1020 karar sayılı 2400 Türk Lirası adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son.maddesinin gözetilmesine, 27.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.