Lexedes Emsal arama Fiyatlandırma Ücretsiz deneyin

17. Hukuk Dairesi 2010/4856 E. 2010/6313 K.

Yargıtay 2010-07-05 Yüksek mahkeme 1 karar bu kararı anmış
Bu kararla araştırma hazırlayın

(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2010/4856 E. , 2010/6313 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi. Gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, asıl ve birleştirilen davada, davalının zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin destekleri olan eşi ... ile kızı ...’ın öldüğünü, müvekkilinin bu yüzden destekten yoksun kaldığını ileri sürerek, ıslahla birlikte toplam 52.514,11 TL’nin avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, kusurun kanıtlanmasının ve hatır taşıması durumunun değerlendirilmesinin gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, asıl davada 5.137,08 TL ve birleştirilen davada ise 46.014,11 TL tazminatın avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki 2 numaralı bert dışındaki yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destek tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de davalı sigortanın hatır taşıması savunmasına ilişkin olarak herhangi bir değerlendirme yapılmamıştır. Öğretide hatır taşıması konusunda bir kavram birliği olmadığı gözlemlenmekte, ancak "hatır için ücretsiz taşıma" ve "aracı hatır için ücretsiz kullandırma" tamlamalarının benimsendiği görülmektedir. Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda BK.nun 43. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hakim, tazminattan mutlaka belli bir oranda indirim yapma zorunda değilse de bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir. Somut olayda, ölen iki desteğin, hatır taşıması ile araçta bulunduğu savunulmuş, davacı vekilince bu hususun ispat edilemediği ve davalının zarar veren değil müteselsil sorumlu zorunlu mali sorumluluk sigortası olduğu savunulmuş, olayda hatır taşıması olmadığına ilişkin somut bir delil sunulmamıştır. Bu durumda mahkemece, gerektiğinde taraflara ispat imkanı tanınarak, delillerin toplanması, somut olayda ölenlerin araçta hangi nedenle bulunduklarının ve buna göre taşımada ne gibi bir karşılık veya menfaatin bulunduğunun araştırılması, bunun sonucuna göre taşımanın hatır taşıması sayılıp sayılamayacağının değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. SONUÇ: Yukarıda, 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.