5. Ceza Dairesi 2006/5436 E. , 2010/3139 K.
"İçtihat Metni" Zimmet ve denetim görevini ihmal suretiyle zimmetin oluşumuna sebebiyet vermek suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetlerine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden bozma üzerine verilen 21.07.2005 gün ve 2005/4 Esas, 2005/87 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi; Ceza Genel Kurulu'nun 12.02.2008 günlü 2007/9-230 Esas, 2008/23 sayılı kararı gereğince sonuç ceza itibarıyla sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Kendini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu ücreti vekalete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde dilekçe yazma ücretine karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Sanıklar ... ve ...'a yüklenilen denetim görevini ihmal suretiyle zimmetin oluşumuna sebebiyet vermek suçuna 765 sayılı Yasanın 203/1. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi 19.6.2001 ve inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Lehe kabul edilen 5237 sayılı TCK.da zimmete konu zararın ödetilmesine dair bir hüküm bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması ve nisbi harca hükmedilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hüküm fıkrasında yer alan “meydana gelen zararın ödenmemesi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 247/1 ve 203/2. maddeleri gereğince zarar tutarı olan 6.226,70 YTL.nin suç tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile sanıklar ..., ... ve ...'dan müteselsilen tahsili ile müdahil idareye verilmesine, ödettirilmesine karar verilen zarar miktarı üzerinden Harçlar Kanunu hükümlerine göre hesap edilen 338.18 YTL nisbi harcın sanıklardan müteselsilen tahsiline” şeklindeki ibarelerinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.