12. Ceza Dairesi 2023/4044 E. , 2026/6558 K.
"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2710 E., 2022/5122 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3 ve 53/6. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ilişkin hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; temel cezanın alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmediğine ilişkindir. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; gerekçe gösterilmeden 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına, kazanın plakası tespit edilemeyen drift yapan siyah bir araç yüzünden gerçekleştiğine, kusuru olmayan sanığın zaruret halinden faylanması gerektiğine, sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğine dair hiçbir somut delil bulunmadığına, ölümün kaza sebebiyle değil, hastane ihmali ve ameliyat sırasında mağdurun kapmış olduğu ölümcül bakteriler sebebiyle gerçekleştiğine, illiyet bağının kesildiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, savunma hakkının ihlal edildiğine, ceza miktarının üst sınırdan belirlenmesine, suçun bilinçli taksirle işlendiği kabul edilerek suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, (1/2) oranında bilinçli taksir artırımı yapılarak haksız ve hukuka aykırı karar verildiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III.OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık sürücü ...'nın, sevk ve idaresindeki otomobil ile 08.04.2019 tarihinde, gündüz vakti, yerleşim yeri içinde, bölünmüş, eğimli caddede seyir halindeyken sola eğimli sert viraja geldiğinde virajı alamayıp direksiyon hakimiyetini kaybederek orta refüje çarpmasının ardından refüjü aşarak bölünmüş yolun karşı istikametinden seyir halinde olan katılan ...'nin yönetimindeki otomobile çarpması sonucu ...'nin 20.04.2019 tarihinde öldüğü, Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 23.06.2021 tarihli raporunda ...'nin genel beden travmasına bağlı çok sayıda kot, omur, pelvis ve ekstremite kırıklarıyla birlikte gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü, kişinin ölümünün 08.04.2019 tarihinde maruz kaldığı trafik kazasına bağlı yaralanmayla ölümü arasında illiyet bağının bulunduğu, katılan ...'nin ise yaralandığı, görgü tanığı .. nun soruşturma evresinde alınan beyanında arkasından gelen siyah renkli bir aracın sağa sola saparak orta yerdeki refüje çarptığını, sonrasında havalanarak ters istikamette bulunan aracın üzerine düştüğünü, bu aracın yaklaşık 130 - 140 km hızla ilerlediğini beyan ettiği, kovuşturma evresinde de aynı mahiyette beyanlarda bulunduğu olayda, başlangıç ve gelişim süreci ile sonuçları bu şekilde gerçekleşen kazanın meydana gelmesinde, gerek soruşturma evresinde düzenlenen 22.11.2019 tarihli bilirkişi raporuna gerek kovuşturma evresinde mahallinde keşif sonucu düzenlenen 28.02.2022 havale tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre sanığın asli ve tam kusurlu olduğu; ayrıca sanığın birden çok kural ihlalinde bulunarak direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucunda öngördüğü ancak gerçekleşmesini istemeyerek sebebiyet verdiği kazada bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, bir kişinin ölümü ile bir kişinin yaralanmasından dolayı sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi tarafından kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, olay anındaki hızın azami hız sınırının bir katı veya daha fazla olduğunun tespit edilmesi halinde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu kabul edildiği, sanığın ise hızının azami hız sınırının bir katı veya daha fazla olduğuna dair teknik verilere dayalı olarak belirlenmiş hız tespiti dosyada yer almadığı gibi sanığın otomobilinin ilerisinde aracı ile seyir halinde olan görgü tanığının ise tahmine dayalı olarak beyanda bulunduğu ve bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektirecek başka bir ihlalinin de mevcut olmadığının anlaşılması karşısında sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi hükmünün uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.06.2026 tarihinde karar verildi.