Lexedes Emsal arama Fiyatlandırma Ücretsiz deneyin

2. Ceza Dairesi 2026/3153 E. 2026/11932 K.

Yargıtay Yüksek mahkeme
Bu kararla araştırma hazırlayın

2. Ceza Dairesi 2026/3153 E. , 2026/11932 K.

"İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2011/410 E., 2012/216 K. SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ:Temyiz isteminin reddi

Yokluğunda verilen karar sanığa 21.03.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ise de; kararın yasa yolu bildiriminde sanığın 5237 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediği, sanığın 23.03.2012 tarihli temyiz dilekçesi üzerine temyiz harcının yatırılmadığından bahisle, 04.04.2012 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek kararın 31.05.2012 tarihinde, sanığın son bildirdiği adreste tebliği üzerine, sanığın bu karara karşı 26.06.2014 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu ve aynı tarihli ek karar ile temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verildiği, ek kararın yasa yolu bildiriminde sanığın 5237 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediği gibi, karar tebliğinin de aynı Kanun'un 35/3. maddesine uygun şekilde okunup anlatılmaması nedeniyle hükmün tebliği işlemi geçersiz olduğundan, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve 04.04.20 12... .06.2014 tarihli ek kararlar kaldırılarak yapılan incelemede, I. Mala Zarar Verme Suçu Yönünden Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2012 tarihli ve 2011/410 Esas, 2012/216 sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından belirtilen bozma gerekçesinin mala zarar verme suçu bakımından da geçerli olması sebebiyle, bu suç bakımından kanun yararına bozma yoluna gidilmesi mümkün görülmüştür. 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II. Hırsızlık Suçu Yönünden Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA,

III. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçu Yönünden Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.03.2023 tarihli ve 2022/7-265 Esas, 2023/178 Karar sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Hükmün konusu ve suçu değerlendirmede mahkemenin yetkisi" başlıklı 225. maddesindeki; "Hüküm ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir. Mahkeme fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir." şeklindeki düzenleme gereğince de hangi fail ve fiili hakkında dava açılmış ise ancak o fail ve fiili hakkında yargılama yapılarak hüküm verilebilecektir. Maddedeki özenle seçilen ifade biçiminden anlaşıldığı üzere, hükmün konusu iddianamede gösterilen fiildir. Bir fiil nedeniyle dava açıldığının kabul edilebilmesi için o fiilin iddianamede açıkça gösterilmesi gerekir. İddianamede anlatılan ve çerçevesi çizilen fiilin dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan bir fiil nedeniyle yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna mutlak aykırılık hâllerindendir. Bu bakımdan iddianamenin ayrıntılı olması, yüklenen suçun unsurlarını oluşturan fiilin nelerden ibaret olduğunun hiçbir tereddüde mahal bırakmayacak şekilde açıklanması, suçun açık ve net bir biçimde belirtilmesi zorunludur. Böylece sanık, savunma yapmadan önce iddianamede açıklanan, üzerine atılı suçun ne olduğunu ve hangi kanun maddelerinin uygulanacağını anlamalı, buna göre savunmasını yapabilmeli ve delillerini sunma imkânı sağlanarak, savunma hakkı kısıtlanmamalıdır. Dosya kapsamına göre; Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2011 tarihli ve 2011/1687 Esas sayılı iddianamesinde, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından sevk maddesi gösterilmediği gibi, iddianame içeriğinde bu suçla ilgili inceleme dışı sanık ... bakımından anlatıma yer verildiğinin anlaşıldığı, ayrıca sanığa ek savunma hakkı da verilmemek suretiyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkûmiyet hükmü kurulamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.