Lexedes Emsal arama Fiyatlandırma Ücretsiz deneyin

7. Ceza Dairesi 2026/2240 E. 2026/7915 K.

Yargıtay 08.09.2026 Yüksek mahkeme
Bu kararla araştırma hazırlayın

7. Ceza Dairesi 2026/2240 E. , 2026/7915 K.

"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SAYISI : 2025/271 E., 2025/370 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, eşya müsaderesi İTİRAZA KONU KARAR : Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 21.04.2026 tarihli ve 2026/927 Esas, 2026/4798 Karar sayılı düzeltilerek onama kararı İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 21.04.2026 tarihli ve 2026/927 Esas, 2026/4798 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.07.2026 tarihli ve 7 - 2025/140017 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/1. maddesi gereği yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ A. İtiraz Sebepleri İlk derece mahkemesinin 30.09.2025 olan karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan, 12.03.2024 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanun'la değişik 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi ve 5271 sayılı

Kanun'a eklenen geçici 6. maddesi hükümleri nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin 08.11.2024 tarihli hükmünü inceleyerek bozma kararı veren özel dairenin 21.04.2025 tarihli bu bozma kararı sonrasında, ilk derece mahkemesinin 30.09.2025 tarihinde verdiği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 7499 sayılı Kanun'la değişik 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddesi hükümleri uyarınca istinaf yoluna tabi olduğu gözetilmeden, temyiz yoluna tabi olduğu kabul edilmesi suretiyle esastan incelenerek düzeltilerek onanmasına hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 21.04.2026 tarihli ve 2026/927 Esas, 2026/4798 Karar sayılı düzeltilerek onama ilâmının kaldırılması, dosyanın görevli ve yetkili bölge adliye mahkemesinin ilgili dairesine gönderilmek üzere incelenmeksizin iadesi şeklindedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısı ve tüm dosya kapsamına göre yapılan değerlendirmede; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.01.2026 tarihli, 2025/11-200 Esas, 2026/19 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 7499 sayılı Kanun'la değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/12. fıkrası ve anılan Kanun’a eklenen Geçici 6. madde hükümleri nazara alındığında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın istinaf kanun yoluna tabi olduğu ve kanun yolu incelemesinin Bölge Adliye Mahkemesince yapılması gerektiği anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

II. KARAR Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 21.04.2026 tarihli ve 2026/927 Esas, 2026/4798 Karar sayılı düzeltilerek onama ilâmının KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 7499 sayılı Kanun'la değişik 5271 sayılı Kanun'un 231/12. fıkrası ve anılan Kanun’a eklenen Geçici 6. madde hükümleri nazara alındığında, 30.09.2025 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın istinaf kanun yoluna tabi olduğu ve kanun yolu incelemesinin Bölge Adliye Mahkemesince yapılması gerektiği anlaşıldığından, istinaf incelemesinin yapılması için dosyanın görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesinin ilgili dairesine gönderilmek üzere oy çokluğuyla İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.09.2026 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY ; "Dairemizin sayın çoğunluk görüşü ile azınlık görüşü olarak tarafımda oluşan uyuşmazlık, temyiz denetiminden geçtikten sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın, temyiz mi yoksa istinaf kanun yolu denetimine mi tabi olduğunun belirlenmesine ilişkindir.

HUKUKİ SÜREÇ ; Ssç hakkında kaçakçılık suçundan açılan davada yapılan yargılama sonucunda İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin 09/07/2014 tarihli ve 2014/134 esas ve 2014/570 karar sayılı kararıyla SSÇ'nin mahkumiyetine karar verildiği, Karar SSÇ ve müdafii tarafından temyiz edilince Dairemizin 10/11/2020 tarihli ve 2019/9548 esas ve 2020/14447 karar karar sayılı kararıyla hükmün bozulmasına karar verildiği, Bozma sonrasında yapılan yargılamada İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin 08/06/2021 tarihli ve 2020/676 esas ve 2021/480 karar sayılı kararıyla kaçakçılık suçundan SSÇ'nin mahkumiyetine karar verilip, kararın SSÇ müdafii tarafından temyiz edilince Dairemizin 24/04/2024 tarihli ve 2022/15095 esas ve 2024/4329 karar karar sayılı kararıyla hükmün bozulmasına karar verildiği, Bozma sonrasında yapılan yargılama üzerine İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin 08/11/2024 tarihli ve 2024/347 esas ve 2024/562 karar sayılı kararıyla kaçakçılık suçundan ssç'nin mahkumiyetine karar verildiği, Karar SSÇ müdafii tarafından temyiz edilince Dairemizin 21/04/2025 tarihli ve 2025/562 esas ve 2025/5709 karar sayılı kararıyla hükmün bozulmasına karar verilmesine müteakip, Yapılan yargılama üzerine İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin 30/09/2025 tarihli ve 2025/271 esas ve 2025/370 karar sayılı kararıyla kaçakçılık suçundan SSÇ'nin mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Karar SSÇ müdafii tarafından temyiz edilince Dairemizin 21/04/2026 tarihli ve 2026/927 esas ve 2026/4798 karar sayılı kararıyla hükmün bozulmasına karar verilmiş isede,

Dosyanın incelemesinde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca , aşağıda yer verilen nedenlerle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesi uyarınca sanık lehine itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulmasına dair, yapılan itiraz başvurusu üzerine, itirazı inceleyen heyetimizin sayın çoğunluğu itirazın kabulüne, dosyanın görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesinin ilgili dairesine gönderilmek üzere incelenmeksizin iadesine ilişkin görüşünün aksine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itirazı yerinde görülmediğinden, itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesi ile karara muhalifim. ŞÖYLE Kİ ; 1412 sayılı CMUK'ta olağan kanun yolları olarak itiraz ve temyize yer verilmişken, 5271 sayılı CMK'da itiraz, istinaf ve temyiz olağan kanun yolları olarak düzenlenmiştir. Usul kanunlarının zaman bakımından uygulanmasında asıl olan, aksi kanunda açıkça düzenlenmiş bulunmadıkça 'hemen ve derhal uygulanma' ilkesidir. Anılan ilke uyarınca usul işlemleri yapıldıkları sırada yürürlükte olan muhakeme kanunu hükümlerine tâbi olacaktır. Usul kanunlarında yapılan değişiklikler, yasa yürürlüğe girdikten sonra yapılacak işlemler hakkında uygulanacak olup maddi ceza hukuku kurallarının aksine geçmişe yürümezler. Öncelikle, yasal mevzuatı irdelediğimizde, A-) 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 18. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 5271 sayılı CMK'nın 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesi üzerine 1412 sayılı CMUK yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak yeni usul yasası sisteminde, yasa yolları içinde istinafa yer verilmesi ve bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra göreve başlaması nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 'Temyiz ve karar düzeltme' başlıklı 8. maddesinin birinci fıkrasında; 'Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş,

Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddeleri uygulanır.' hükmüne yer verilmek suretiyle bölge adliye mahkemelerinin göreve başlamasından önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında 1412 sayılı CMUK'un 3 05... . maddelerinin uygulanacağı öngörülmüştür. Böylelikle kanun koyucu, bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden önce verilerek temyiz incelemesinden geçen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'un, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanacağını düzenlemek yoluyla bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce dosyanın karara bağlandığı durumlarda nihai karar kesinleşinceye kadar başvurulacak kanun yolunun istinaf değil, temyiz kanun yolu olduğunu da işaret etmiş bulunmaktadır. Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen ilk hükmün, temyiz yasa yoluna tabi olması nedeniyle bozma ilamı sonucunda 20.07.2016 tarihinden sonra verilen son kararın da temyiz denetimine tabi olacağında bir kuşku bulunmamaktadır.

Ceza Usul Hukukunda kıyas mümkün olduğundan, daha önceden temyiz denetiminden geçerek bozma ilamı sonrasında verilen hükümlerde olduğu gibi uyarlama talebi üzerine bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararların da daha önce Yargıtay denetiminden geçmeleri nedeniyle yine temyiz yasa yoluna tabi olması gerektiğinin kabulüne ilişkin yerleşmiş Yargıtay İçtihatları ve tıpkı aynı gerekçe ile Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’ca bu doğrultuda verilip, daha sonra rücu edilen 15.10.2025 tarihli ve 2025/169 Esas sayılı kararı ile de kanun koyucunun davanın makul sürede sonuçlandırılması yönündeki amacına da uygun düşmektedir.

Yina, 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanun'la CMK'nın 231/12. maddesinde yapılan değişiklik ile '272 nci maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı istinaf yoluna başvurulabilir. Bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar hakkında 286 ncı madde hükümleri uygulanır. 272 nci maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ilk derece mahkemesi sıfatıyla bölge adliye mahkemesi veya Yargıtay tarafından verilmesi hâlinde temyiz yoluna gidilebilir. İstinaf ve temyiz yolunda karar ve hüküm, usul ve esasa ilişkin hukuka aykırılıklar yönünden incelenir.' şeklinde düzenleme yapılarak ilk derece mahkemelerince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların istinaf yasa yoluna tabi tutulduğu, usul hükümleri yönünden derhal uygulanma ilkesinin geçerli olduğu cihetle temyize konu kararın verildiği 27.06.2024 tarihi itibarıyla 7499 sayılı Yasa ile değişik CMK'nın 231/12. maddesinin yürürlükte olup hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların itiraz yasa yoluna tabi olmadığı, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8. maddesindeki 'Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine

gönderilemez.' şeklindeki düzenleme uyarınca, sanık hakkındaki hükümlerin daha önce Yargıtay temyiz incelemesinden geçmesi nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar yönünden yasa yolunun temyiz olduğu ve esasa ilişkin inceleme yapılması gerektiği hâlde hükmün istinaf yasa yoluna tabi olduğu gerekçesiyle incelenmeksizin iadesine karar verilmesi hukuka aykırılık oluşturduğu, Ayrıca, 02.03.2024 tarihli ve 7499 sayılı Kanun'la değişik CMK'nın 231/12. maddesinde değişiklik yapılırken, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 6/2-b-c maddelerindeki; 'b) 1/6/2024 tarihinden önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları hakkında itiraz kanun yolunun uygulanmasına devam olunur. Bu itirazlar, bu maddeyi ihdas eden Kanunla 231 inci maddenin onikinci fıkrasında yapılan değişiklikten önceki hükümlere göre sonuçlandırılır. c) 1/6/2024 tarihinden önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarıyla ilgili olarak 231 inci maddenin onbirinci fıkrası gereğince hükmün açıklanması veya yeniden kurulması hâlinde, bu maddeyi ihdas eden Kanunla 231 inci maddenin onbirinci fıkrasında yapılan değişiklikten önceki kanun yoluna ilişkin hükümler uygulanır.' hükümleri nazara alındığında; sanık hakkındaki hükümlerin daha önce Yargıtay temyiz incelemesinden geçmesi nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar yönünden yasa yolunun temyiz olduğu ve esasa ilişkin inceleme yapılması gerektiği hâlde hükmün istinaf yasa yoluna tabi olduğu gerekçesiyle incelenmeksizin iadesine karar verilmesi hukuka aykırıdır. SONUÇ OLARAK ;Yukarıda sunduğum gerekçelerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itirazının REDDİNE, karar verilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan, Sayın çoğunluğun “dosyanın incelenmeksizin iadesine”ilişkin kararına muhalifim.