11. Ceza Dairesi 2026/4743 E. , 2026/8036 K.
"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/131 E. 2021/300 K. SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 25/06/2019 tarihli ve 2018/5592 Esas, 2019/7202 Karar sayılı kararı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.07.2026 tarihli ve 11 - 2021/124263 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yapılan itiraz başvurusu üzerine, dava dosyası aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu; "5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2’nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2018 tarihli ve 2016/610 Esas ve 2018/145 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra ilk kez verilmiş olması nediyle kanun yolu incelemesinin İstinaf olduğu ve dosyanın istinaf incelemesi için iadesine karar verilmesi" talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE Sanık hakkında 01.07.2013 tarihli iddianame ile dolandırıcılık ve resmi belgecilik suçlarından cezalandırılması istemiyle İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda resmi belgede sahtecilik suçundan verilen 09.12.2013 tarihli mahkumiyet hükmünün temyizi üzerine Dairemizin 05.10.2016 tarihli ve 2015/5608 Esas, 2016/6717 Karar sayılı kararıyla, dolandırıcılık suçundan mahallinde karar verilmesi gerektiğine işaret edilerek, hükmün onandığı, mahkemece dosyanın dolandırıcılık suçu yönünden ele alındığı, 20.03.2018 tarihli ve 2016/610 Esas, 2018/145 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 25.06.2019 tarihli ve 2018/5592 Esas, 2019/7202 Karar sayılı ilamıyla bozulduğu ve bozma sonrasında verilen görevsizlik kararı sonrasında yapılan yargılama sonucunda 07.09.2021 tarihli hükmün temyizi üzerine dosya Dairemize gönderilmişse de;
5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2’nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2018 tarihli ve 2016/610 Esas ve 2018/145 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra ilk kez verilmiş olması nediyle kanun yolu incelemesinin İstinaf olduğu ve dosyanın istinaf incelemesi için iadesine karar verilmesi gerektiği halde bozma kararı verildiği anlaşılmakla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 25/06/2019 tarihli ve 2018/5592 Esas, 2019/7202 Karar sayılı bozma ilâmının KALDIRILMASINA,
3. Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2018 tarihli ve 2016/610 Esas ve 2018/145 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, daha önce Yargıtay incelemesinden geçmemiş, bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra ilk kez verilmiş hüküm olması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, istinaf talebinin mercisince incelenmesi için dosyanın, İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, Oy birliğiyle, 17.09.2026 tarihinde karar verildi.