2. Ceza Dairesi 2023/23207 E. , 2026/7082 K.
"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2711 E., 2022/2357 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I- Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2021/2711 Esas, 2022/2357 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiileri ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2021 tarihli ve 2021/1166 Esas, 2021/1910 Karar sayılı kararı ile katılana karşı; sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun sırasıyla 116/2, 119/1-c, 62... /1, 62. maddeleri uyarınca kurulan 13... gün hapis ve 5 ay hapis cezası; sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un sırasıyla 116/2, 119/1-c ve 151/1. maddeleri uyarınca kurulan, 16 ay hapis ve 6 ay hapis cezası ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türleri ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları” nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "dosya kapsamında sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, sanık lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "müvekkili aleyhine bir delilin bulunmadığına, haksız şekilde sanık lehine hükümlerin uygulanmadığına, kararın sanık lehine bozulmasına"; katılan vekilinin temyiz isteminin, "eksik inceleme ile karar verildiğine, eksiklikler tamamlanarak karar verilmesine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Aydın 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2020 tarihli ve 2020/317 Esas, 2020/560 Karar sayılı ilâmının, Mahkemesinin 20.01.2025 tarihli Ek kararı ile infazının durdurulmasına karar verildiği ve sanığın adlî sicil kaydında ikinci kez tekerrüre esas başka ilâmının bulunmadığı; sanığın Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2019 tarihli, 2018/651 Esas, 2019/338 Karar sayılı ilâmı ile kasıtlı suçlardan birinci kez tekerrüre esas sabıkasının bulunduğunun anlaşılması,
2- Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; tekerrüre esas alınan Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2019 tarihli ve 2018/793 Esas, 2019/151 Karar sayılı ilâmının, Mahkemesinin 20.11.2024 tarihli Ek kararı ile infazının durdurulmasına karar verildiği ve sanığın adlî sicil kaydında tekerrüre esas başka ilamının bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında mükerrirlik koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hükmün (A) bendinin ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin yedinci fıkrası olan "Sanığın Aydın 6. ASLCM'nin 2020/317 Esas, 2020/560 Karar sayılı kararıyla kasıtlı suçtan mükerrir olduğundan 5275 sayılı Yasanın 108/3 yollaması ile TCK 58/6. maddesi gereğince cezasının İKİNCİ KEZ mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" ibaresinin çıkarılarak yerine "Sanığın Aydın 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2019 tarihli, 2018/651 Esas, 2019/338 Karar sayılı ilâmı ile kasıtlı suçlardan tekerrüre esas sabıkası bulunduğu anlaşılmakla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesi gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," ifadesinin getirilmesi; hükmün (D) bendinden tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin “Sanığın Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/793 Esas, 2019/151 Karar sayılı ilâmı ile kasıtlı suçlardan tekerrüre esas sabıkası bulunduğu anlaşılmakla TCK' nun 58/6. maddesi gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun bulunan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.