Lexedes Emsal arama Fiyatlandırma Ücretsiz deneyin

11. Ceza Dairesi 2025/6052 E. 2026/3752 K.

Yargıtay 21.01.2025 Yüksek mahkeme
Bu kararla araştırma hazırlayın

11. Ceza Dairesi 2025/6052 E. , 2026/3752 K.

"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi EK KARAR TARİHİ : 21.01.2025 SAYISI : 2020/7 E., 2021/260 K. SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma KARAR : Memnu hakların iadesi kararı BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Memnu hakların iadesine dair Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2025 tarihli ve 2020/7 Esas, 2021/260 Karar sayılı ek kararına yönelik, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 09.12.2025 tarihli ve 2025/14069 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.12.2025 tarihli ve KYB-2025/147512 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.12.2025 tarihli ve KYB-2025/147512 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay ve 8.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2015 tarihli ve 2014/404 esas, 2015/91 sayılı kararının, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 03.12.2019 tarihli ve 2019/9798 esas, 2019/13835 karar sayılı ilamı ile uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama neticesinde sanığın söz konusu suçtan anılan Kanun'un 155/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000, 00... ,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2021 tarihli ve 2020/7 esas, 2021/260 sayılı kararının temyiz edilmeden kesinleşmesini takiben hükümlünün memnu haklarının iadesi talebinin kabulüne ilişkin Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2025 tarihli ve 2020/7 esas, 2021/260 sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi. Dosya kapsamına göre, Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesince hükümlünün talebinin kabulü ile memnu hakların iadesine karar verilmiş ise de, yasaklanmış hakların geri verilmesine ilişkin karara dayanak teşkil eden 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu 13/A maddesinde yer alan, ''5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla, a) Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, b) Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir.'' şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, memnu hakların iadesi kararı verilebilmesi için infazın tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık sürenin geçmiş olmasının gerektiği, ancak somut olayda mahkûm olunan 3.000, 00... ,00 Türk lirası adli para cezalarının infazının, 06.07.2022 tarihinde tamamlanmış olması karşısında, yasaklanmış hakların iadesine ilişkin kararın verildiği 21.01.2025 tarihinde 3 yıllık sürenin dolmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. 5352 sayılı Adli Sicil Kanununun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasında; "Adlî sicildeki bilgiler; a) Cezanın veya güvenlik tedbirinin infazının tamamlanması, b) Ceza mahkûmiyetini bütün sonuçlarıyla ortadan kaldıran şikayetten vazgeçme veya etkin pişmanlık, c) Ceza zamanaşımının dolması, d) Genel af, Halinde Adlî Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce silinerek, arşiv kaydına alınır. ", aynı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci fıkrasında; "Arşiv bilgileri; a) İlgilinin ölümü üzerine, b) Anayasanın 76 ncı maddesi ile Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunlarda bir hak yoksunluğuna neden olan mahkûmiyetler bakımından kaydın arşive alınma koşullarının oluştuğu tarihten itibaren; 1. Yasaklanmış hakların geri verilmesi kararı alınması koşuluyla onbeş yıl geçmesiyle, 2. Yasaklanmış hakların geri verilmesi kararı alınması koşulu aranmaksızın otuz yıl Geçmesiyle, c) Diğer mahkûmiyetler bakımından kaydın arşive alınma koşullarının oluştuğu tarihten itibaren beş yıl geçmesiyle, tamamen silinir" ve 13/A maddesinin birinci fıkrasında ise; "(1) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla, a) Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, b) Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir." hükümleri yer almaktadır. 2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2020/7 Esas, 2021/260 Karar sayılı kararı ile hükümlünün güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 155/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine ilişkin hükmün, 02.07.2021 tarihinde kesinleşmesini müteakip, memnu hakların iadesi yönündeki talep üzerine, Mahkemenin 21.01.2025 tarihli ek kararı ile memnu hakların iadesine karar verildiği anlaşılmış ise de; 5352 sayılı Kanun'un 13/A maddesinde, "mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması" şartının bulunduğu, hükmolunan adli para cezalarının 06.07.2022 tarihinde infaz edildiği ve Kanunda öngörülen 3 yıllık sürenin karar tarihi itibarıyla tamamlanmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2025 tarihli ve 2020/7 Esas, 2021/260 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2026 tarihinde karar verildi.