2. Ceza Dairesi 2024/5877 E. , 2026/10166 K.
"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1775 E., 2023/2373 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düzeltilerek onama
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararı uyarınca; sanık müdafiine tebligat yapıldığı ama kararı temyiz etmediği, sanığa ayrıca tebligat yapılmasının gerekmesine rağmen yapılmaması nedeniyle sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmekle yapılan incelemede; I- Sanık hakkında mala zarar verme suçu için kurulan hükmün yapılan incelemesinde Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde Sanık hakkında verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, mükerrir olmadığına yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Sanığın tekerrür uygulamasına esas olarak İstanbul Anadolu 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2015 tarihli, 2014/966 Esas, 2015/107 Karar sayılı ilâmına yönelik Yargıtay 17. Ceza Dairesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/25656 Esas, 2015/10762 Karar sayılı ilâmı ile hüküm fıkrasından 5237 sayılı 58. maddesine ilişkin bölüm çıkartılarak hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi karşısında bu ilamın ikinci kez mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine esas alınamayacağı, bu ilâm yerine İstanbul Anadolu 65. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2019/57 Esas, 2021/295 Karar sayılı ilâmının esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, 2. 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin infaz aşamasında gözetilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından, "5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına" ilişkin kısım çıkartılarak, yerine "5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddesi gereğince, sanık hakkında hükmolunan cezanın, adlî sicil kaydında yer alan İstanbul Anadolu 65. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2019/57 Esas, 2021/295 Karar sayılı ilâmı ile hükümlünün veya tutuklunun kaçması suçundan verilen 6 ay hapis cezasının 2. kez mükerrirliğe esas alınmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin infaz aşamasında gözetilmesine" ilişkin cümleleri eklenmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.