12. Ceza Dairesi 2022/164 E. , 2025/3863 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1021 E., 2020/2127 K. HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, uzun süren tutukluluk, araama ve el koyma nedeniyle 1.500.000,00 TL manevi tazminatın ve tutuklu kaldığı sürede uğradığı gelir kaybı ve yapılan masrafların hesaplanarak maddi tazminat olarak ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı ve davalı vekilinin istinaf başvurularının vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz istemi; kararın gerekçesiz olduğuna, arama, el koyma ve tutukluluğun devamı kararlarının usulsüz ve keyfi olarak verildiğine, bu nedenle usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/429 esas, 2018/457 karar sayılı ceza dosyasında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 31.05.2018 tarihinde gözaltına alındığı, 04.06.2018 tarihinde tutuklandığı, hakkında açılan kamu davası üzerine 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmen tutukluluk halinin devamına karar verildiği, kararın henüz kesinleşmediği, davacı hakkında henüz kesinleşmemiş olmakla birlikte mahkumiyet kararı verildiği, hakkında verilen bir beraat kararının olmaması, mahkumiyet kararında el konulan dijital materyallerin imajları alınmasına müteakip sahiplerine iadesine karar verilmiş olması ve dilekçede belirtilen diğer hususların maddi ve manevi tazminat hükmedilmesini gerektirecek nitelikte olmaması dikkate alındığında yasal koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR Dosya kapsamı ve Uyap sistemi üzerinden yapılan incelemede; davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yapılan soruşturma kapsamında davacının 31.05.2018 tarihinde gözaltına alındığı, 04.06.2018 tarihinde tutuklandığı, yapılan yargılama neticesinde hakkında mahkumiyet kararı verildiği, hükmün temyiz incelemesi neticesinde 09.12.2019 tarihinde kesinleştiği, sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin almış olduğu hapis cezasından mahsubuna karar verildiği, davacının talepleri yönünden CMK'nın 141 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmesi hukuka uygun bulunduğundan davacının temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığ anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde karar verildi.