Lexedes Emsal arama Fiyatlandırma Ücretsiz deneyin

4. Ceza Dairesi 2022/15305 E. 2025/633 K.

Yargıtay 2025-01-13 Yüksek mahkeme
Bu kararla araştırma hazırlayın

4. Ceza Dairesi 2022/15305 E. , 2025/633 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/1061 E. 2019/1212 K. SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu, Anlaşılmış, kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; bozma ilamı öncesi verilen ve sanık hakkında tayin edilen adli para cezasına dair hükümlere yönelik sanık aleyhine temyiz başvurusunun bulunmaması karşısında, ilk hükümdeki cezayı aleyhe değiştirme yasağı gözetilmeden bozma kararı sonrası hükmün açıklanmasına karar verilen hükümde sanık hakkında hapis cezası verilerek 1412 sayılı Kanun'un 326. maddesinin son fıkrasına aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasındaki ''sanığın 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına'' ilişkin kısımdan sonra gelmek üzere "1412 sayılı Kanun'un 326. maddesi gereğince cezanın 8840 TL adli para cezası üzerinden infaz edilmesine, adli para cezasının hükmün kesinleşmesinden sonra 20 taksit halinde tahsiline" ibaresinin, "sanığın 5 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına'' ilişkin kısımdan sonra gelmek üzere ise "1412 sayılı Kanun'un 326. maddesi gereğince cezanın 3540 TL adli para cezası üzerinden infaz edilmesine, adli para cezasının hükmün kesinleşmesinden sonra 10 taksit halinde tahsiline"" ibaresinin eklenmesi ile hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde karar verildi.